Een week uit het leven van een promovendus

Met plezier lees ik de blogs van promovendi die een kijkje in hun leven aan ons gunnen, en geïnspireerd door hen heb ik nu ook een week gekozen om over te schrijven. Wat doe ik toch allemaal tijdens mijn promotieonderzoek?

Maandag 28 januari

Hoewel ik op maandag normaal op FBR ben, begint deze week op het Agrotechnion van Wageningen University. Daar zit ik gewoonlijk één dag in de week, om ook in contact te kunnen blijven met mijn mede-promovendi van Humane voeding. Vandaag dus ook, omdat ik vanmiddag een afspraak heb met Annemien Haveman, één van mijn co-promotors. Voornamelijk een praktische overweging dus!

‘s Ochtends bereid ik het gesprek voor door mijn onderzoeksprotocol door te nemen (wat voor moois had ik ook alweer bedacht?). Dat had ik de vrijdag ervoor rondgestuurd naar mijn begeleiders, lekker op tijd… Alvast een voornemen voor de volgende keer: leestijd gunnen aan mijn begeleiders door documenten eerder op te sturen. Terwijl ik het protocol lees, komen er alweer nieuwe ideeën op. Puntje erbij op de agenda dus. Want inderdaad, ik heb wel een agenda gemaakt voor het overleg. Hán-dig.

Collega’s (tevens studie-/jaargenoten) vragen of ik ook even kom wandelen tijdens de lunch, want het is heerlijk zonnig weer na wekenlang sneeuw en kou. Ik ben zo verdiept in een artikel dat ik het deze keer aan me voorbij laat gaan, plus ik heb meteen daarna toch m’n overleg al. Achteraf gezien denk ik, ik had gewoon moeten meegaan, even uitwaaien, maar goed. Next time, Gadget, next time.

Inmiddels is het tijd voor het overleg met Annemien, die ik vandaag apart spreek omdat zij morgen niet bij het overleg kan zijn van mijn andere twee promotoren. Ik probeerde namelijk heel kortdag een afspraak te regelen met ze, en dan gaat het natuurlijk geheid lastig worden om deze drukke mensen bij elkaar te krijgen. Ook dat weer op tijd inplannen… Annemien heeft de documenten nog kort kunnen doornemen, yay! We gaan de agenda langs, waarbij het doel voornamelijk is om de eerste fase van het onderzoek invulling te geven. Annemien reageert op mijn ideeën en ik sta zoals altijd versteld om de verbindingen die ze kan leggen met andere ontwikkelingen/ onderzoeken/ trends. Ze is echt een bruggenbouwer tussen onderzoek en praktijk, waardoor ik altijd helder heb waarvoor dit onderzoek is. Die relevantie voor de praktijk werkt alleen maar motiverend. Zie ook de foto van Annemien (naja, haar rug) en mij tijdens het Gerontologiecongres. Ik hoop dat ik niet altijd zo flabbergasted kijk als zij iets vertelt :-)
Hoewel mijn oorspronkelijke ideeën in het protocol goed waren, is het nu meer geconcretiseerd en aangevuld. Dat geeft weer input voor het overleg morgen!

Voor ik het weet is het alweer tijd en moet ik weer naar FBR. Daar is namelijk over een uurtje een groepsoverleg van mijn afdeling, Consumer Science & Intelligent Systems. Onze manager geeft een overzicht van de cijfers van het afgelopen jaar en de doelen voor 2013. We hebben allemaal heel hard gewerkt en dat komt ook naar voren in de cijfers, dus dat is wel fijn. Ook een rijtje met successen die we behaald hebben, bijvoorbeeld rondom projecten die goedgekeurd zijn. Altijd leuk om de variatie in onderwerpen te zien. Ik val onder Consumer Science en van die projecten heb ik nog wel een beeld. Wat de collega’s bij Intelligent Systems allemaal voor elkaar krijgen voelt soms aan als science fiction, zo futuristisch is het (zie ook foto onder). Vooral knap hoe ze het dan kunnen laten lijken alsof het allemaal heel normaal is, terwijl ik daar zit en denk hoe wonderbaarlijk het is wat ik allemaal hoor. Het is jammer dat veel van hun projecten ook weer vertrouwelijk zijn (ha, zo normaal en alledaags zijn jullie technologieën dus niet!), maar mocht er weer iets interessants komen waarover ik wél wat mag zeggen, dan zal ik dat zeker doen.

Na het groepsoverleg neem ik de aantekeningen van mijn overleg met Annemien nog even over in Word, voordat ik de helft ben vergeten of niet meer kan lezen (het gebeurt…). Zelf heb ik een document waar ik gewoon alle notulen van overleggen rondom mijn project bij elkaar heb zitten. Het is geen noodzaak, maar voor mij werkt het heel handig, omdat ik iets meteen kan terugzoeken. Het is ook goed om deze naar je promotoren te sturen, omdat ze niet altijd bij elk overleg aanwezig zijn. Dan hebben ze meteen bij de hand wat er bij een vorig overleg is behandeld, dat is wel zo prettig!

Nou, dat was een heel stuk, en dan zijn we nog bij maandag… Ik vermoed wel dat ik niet elke dag zoveel te vertellen zal hebben, omdat het niet altijd zo gevarieerd is. Al met al was het een hele productieve dag om de week mee te beginnen! En ook meteen een historische: Koningin Beatrix maakte om 19.00 uur bekend dat ze aftreedt. Ook zij wordt oud inmiddels… misschien tijd voor extra eiwit? :-)

Dinsdag 29 januari

Nog zo’n dag die op het Agrotechnion begint. Wel met een ander begin dan gisteren: ik moet op de foto! Niets bijzonders verder, maar ik moet een nieuwe foto hebben voor mijn WUR-profiel, en daarvoor is er een fotograaf op bezoek. Smile! En dan weer snel naar mijn werkplek om het gesprek met Lisette en Gertrude voor te bereiden, de andere twee promotoren. Lisette heeft niet de gelegenheid gehad om de documenten door te nemen, maar dat is ook niet heel vreemd. Gelukkig kunnen we ter plekke alles bespreken, en kan ik naar hartenlust over mijn ideeën vertellen. Voelt goed, maar ook een beetje spannend: wat als ze het maar niks vinden? Nou, dat valt wel mee gelukkig! Ze zitten ook behoorlijk op één lijn met Annemien, dat scheelt weer. Begeleiders die elkaar niet continu tegenspreken zijn een geschenk uit de hemel… De mijne versterken elkaar juist, vooral omdat ze alles net vanuit een andere hoek bekijken. Met een notitieblok vol nieuwe ideeën en richtingen ga ik weer op pad, op weg naar FBR. Ik zal later een bericht wijden aan de inhoud van de eerste fase van m’n onderzoek.

Op FBR ga ik meteen aan de slag met het maken van een presentatie voor ons “Goud van Oud” overleg later op de dag. Dat houden we voor het eerst, met de vier promovendi van WUR/FBR die iets met ouderen en eiwit doen. Een aantal van onze begeleiders is ook aanwezig bij het overleg, waarin we alle vier kort iets vertellen over ons onderzoek. Het was me tot vandaag eigenlijk niet helemaal helder waar iedereen mee bezig was, dus ik ben erg blij met deze bijeenkomst! We zagen al een aantal mooie aanknopingspunten waarin we elkaar kunnen versterken. Helemaal enthousiast eindig ik deze dag; zelfs de twee bussen die niet komen opdagen, kunnen mijn humeur niet verpesten (wellicht ook omdat ik nog twee afleveringen van Borgen op m’n telefoon heb staan en ik me wel vermaak).

Woensdag 30 januari

De afgelopen dagen heb ik er niet veel tijd voor gehad, dus vandaag maar eens mijn mail bijwerken. De meesten gaan nog over Genieten aan tafel, maar die kan ik doorsturen naar mijn collega Mariska die het overneemt. Later op de dag geef ik haar nog een laatste uitleg over de data en hoe/waar het ingevoerd moet worden. Natuuuurlijk gaat er dan wat mis met Access en heb ik geen idee waar het dan aan ligt. Gelukkig is mijn collega Remco er vandaag en klop ik bij hem aan voor redding. Hij ziet meteen waar het aan ligt en is het probleem redelijk snel opgelost. Fjoew…

Verder heb ik gewoon geluncht met collega’s, yes! Mijn goede voornemen meteen deze week al kunnen waarmaken. Lunchen is extra leuk omdat we daarvoor naar het Restaurant van de Toekomst gaan. Het is net zo boeiend als het klinkt, omdat daar veel onderzoeken plaatsvinden, óók tijdens onze lunches. Als je daar eet, bestaat de kans dat je wordt gefilmd en zelfs gewógen (ja echt). Bij de kassa vul ik ook braaf een aantal vragen in over mijn lunch. In het begin was ik wel wat bewuster bezig met het feit dat ik gefilmd kon worden bijv. (goed met je mond dicht eten Canan…), maar op een gegeven moment vergeet je het compleet. Er zijn nu ook een aantal onderzoeken bezig overigens, voor de geïnteresseerden.

Later op de dag krijg ik een mail van een student die op zoek is naar een thesisonderwerp. Ze vindt het vooral leuk om iets met kinderen te doen, dus ja, dan heb ik haar weinig te bieden vrees ik. Toch nog even gereageerd en aangeboden om haar verzoek naar andere collega’s te sturen. Bij FBR hebben we ook wel een aantal projecten met kinderen, dus wie weet.

Daarna neem ik nu dan ein-de-lijk mijn aantekeningen van de PhD week over in Word. Niet alles natuurlijk: de tekeningen die we moesten maken heb ik maar niet gedigitaliseerd. Ik ben zó slecht in tekenen… Mijn paard en giraffe lijken echt nergens op. Nou ja, je kan niet overal goed in zijn hè?

Donderdag 31 januari

Hoewel ik al een aantal leesdingen in de planning had voor vandaag, zorgt Twitter voor een change of plans. Zo zie ik dat er net een kamerbrief is gepubliceerd rondom de Wmo en ben ik benieuwd wat er in staat. Het kost me wel even moeite om te begrijpen wat er staat… En dan zeggen ze dat onderzoekers onbegrijpelijk schrijven, nou. Uiteindelijk begreep ik dat de essentie het volgende is: Ik merk op dat van het decentraliseren van taken in het kader van de overheveling van begeleiding naar de Wmo per 1 januari 2014 geen sprake is. Dus dat gaat wat langer duren, en dat is ook zeker geen slecht idee. Wat ik ervan begrijp is het namelijk nog een hele klus voor gemeentes om al die nieuwe taken over te nemen, dus extra tijd is altijd mooi meegenomen.

Ook nieuws op Twitter: de WHO heeft nieuwe richtlijnen rondom natrium en kalium gepubliceerd. Ik hoop stiekem op nieuws rondom eiwit, maar helaas. Toch zijn de nieuwe richtlijnen wel belangrijk en ze krijgen ook behoorlijk wat aandacht. Volwassenen wordt aangeraden minder dan twee gram natrium of vijf gram keukenzout en ten minste 3,51 gram kalium per dag te gebruiken. Ik ben benieuwd hoe haalbaar dit is voor de meeste mensen (inclusief mijzelf). Hoewel we best bewust omgaan met zout, krijg je toch best snel meer dan je nodig hebt binnen… Maar goed, weer verder met eiwit!

Ik lees een aantal richtlijnen en leidraden rondom ondervoeding bij ouderen door. Aan het einde van de dag ben ik behoorlijk gaar, maar naar mijn gevoel heb ik nu wel een goed beeld van het probleem van ondervoeding en de verschillende adviezen ter voorkoming/behandeling ervan. Natuurlijk zijn er geen eenduidige richtlijnen, want dan zou het te makkelijk zijn! Zo blijft het een uitdaging, en daar hou je als promovendus wel van als het goed is (maar ook niet altijd hoor…).

Vrijdag 1 februari

De laatste dag van de week! Persoonlijk vind ik de vrijdag de heerlijkste dag om te werken, omdat ik op de een of andere manier dan het meest voor elkaar krijg. Ik weet het niet zeker, maar waarschijnlijk omdat ik dan weet dat het bijna weekend is en ik van alles afgerond wil hebben. Op station Ede-Wageningen krijg ik een papiertje in m’n hand gedrukt, wat de aankondiging van de komst van het World Food Center in Ede blijkt te zijn. Leuk! Ik ben er ook erg blij mee (met de komst, niet het papiertje), omdat het een mooie aanvulling is voor onze Food Valley. Met het papiertje ben ik stiekem ook blij trouwens, want er zit een zakje met muntzaadjes in. Die ga ik wel even planten met mijn groene vingers :-)

Door het vele lezen van gisteren heb ik vandaag behoefte aan iets actievers. Dus ik besluit om mijn mailbox weer eens te ordenen (ja ja, heel actief). Ik krijg al weken de melding dat ik nog maar 20MB ruimte over heb, dus het is wel broodnodig. Geduldig spit ik de 1200 mails in m’n inbox door, en de 1000 in m’n verzonden berichten. Ik leg mijn actiepuntenlijst er meteen naast, zodat ik weet wat ik kan verwijderen uit mijn mailbox en waarvoor ik eerst iets moet doen voordat ik het kan verwijderen. De meeste mails zijn van Genieten aan tafel en kunnen weg, dus dat gaat al wel snel. Toch is het nog een hele klus… Tussendoor krijg ik nog een mail van Rianne die me uitnodigt om haar “promotieverdediging” te oefenen, leuk!! Ik heb mijn thesis destijds bij haar gedaan, dus ik heb ook een minirolletje gespeeld in het tot stand komen van haar proefschrift (zei ze helemaal trots).

Even later komt Evi binnen, mijn studiegenoot die ons vandaag voor het laatst meehelpt met Genieten aan tafel. Ze heeft inmiddels ook een baan gevonden als promovendus, maar dan wel bij de VU. Zij gaat daar onderzoek doen naar Inactivity & Cardiometabolic Health (is net zo stoer als het klinkt). Het is echt leuk om te zien waar studiegenoten allemaal belanden. Ik ben ook stiekem best blij dat we ons zo verspreiden en op goede plekken terecht komen. Hoe meer connecties ik heb op verschillende plekken, des te beter toch? :-)))

Het einde van de dag nadert, maar ik wil mijn mailbox nu gewoon helemaal op orde hebben. Voor mij voelt het dan als een echte afsluiting van Genieten aan tafel en de echte start van PRIMA Maaltijd (zoals de week ook begon). Rond half 7 ben ik dan eindelijk klaar, moe maar voldaan. Cliché uitdrukking, maar niet minder waar. Zodra ik in de bus zit besef ik pas hoe moe ik eigenlijk ben.

Toch ben ik tevreden over deze week, en ondanks de moeheid denk ik in de trein al na over wat ik volgende week ga doen. Dan staat er in ieder geval een congres op de planning, so never a dull moment! Ik ben nog altijd blij met de keuze om een promotieonderzoek te doen, en de kans die ik daarvoor heb gekregen. We zullen zien hoe ik erover denk in een volgende editie van “een week uit het leven van…”. Misschien moet ik dan juist schrijven over een week die niet zo rooskleurig is: we willen geen bias natuurlijk… ;-)

Tips & Tricks

Als afsluiting nog een aantal tips & tricks rondom het promoveren, gebaseerd op mijn prille ervaringen. Wie weet vormt het nog een inspiratie voor anderen!

  • Plan je afspraken met promotoren op tijd in, het liefst meteen voor het hele jaar. Ze zijn drukke mensen met volle agenda’s, dus dan is het beter om alvast iets te hebben staan. Stel je hebt bij nader inzien toch niets te bespreken bij een afspraak, dan kun je deze nog altijd laten vervallen.
  • Stuur documenten waarop je feedback wil bijtijds op naar je begeleiders. Klinkt als een open deur, maar toch…
  • Maak een agenda voor een overleg. Twee voordelen: het dwingt je van tevoren om na te denken waarover je het wilt hebben. En natuurlijk het inkoppertje dat het een leidraad is tijdens het overleg. Hou je agenda en de vooruitgang in de gaten, want een uur is zo om!
  • Deze tip kreeg ik van Gertrude: maak het voor jezelf ook helder welke punten je zeker besproken wilt hebben tijdens een overleg. Soms gaat het allemaal zo snel en van de hak op de tak, dat je iets belangrijks vergeet te vragen. Vooral balen als dat net iets was waardoor je nu weer niet verder kunt.
  • Vat een overleg aan het einde kort samen om te kijken of je alles goed hebt begrepen. Geef kort aan wat de actiepunten zijn n.a.v. het overleg en wie het gaat doen (meestal jijzelf).
  • Zet deze en al je andere actiepunten in een lijst voor jezelf en hou deze up-to-date. Zet zelfs de kleine-doe-dingetjes erop, want juist die kunnen er anders bij in schieten.
  • Neem je aantekeningen op papier meteen over in Word, zodat je alles nog paraat hebt en later niet in problemen raakt omdat je niet meer weet wat je bedoelt. Of nog erger, niet kan lezen wat je hebt geschreven…
  • Blijf ook betrokken bij andere projecten en onderzoeken naast de jouwe. Ook daarvan kun je veel leren en inspiratie opdoen, en in het beste geval kan je zelfs meedenken en iets bijdragen aan de ontwikkeling van anderen.
  • Denk ook aan de sociale aspecten tijdens je onderzoeksproject. Soms schiet lunchen erbij in, maar laat het niet ongemerkt een gewoonte worden (zoals bij mij). Het is best erg als je ineens beseft dat mede-promovendi nog steeds niet weten hoe je eigenlijk heet. Al maak ik het mensen ook niet makkelijk met mijn naam :-)
  • Geniet! Dit is een tijd waarin zoveel mensen zoveel tijd stoppen in jouw onderzoek en jouw ontwikkeling, dat je je bijna constant vereerd moet voelen. Natuurlijk voelt dat niet altijd zo, maar probeer het zelfs tijdens de meest moeilijke momenten zo te zien. Dat hou ik mezelf ook altijd voor, en het werkt uitstekend :-)